Horsmakreel

Herkenning

De horsmakreel lijkt op het eerste gezicht op een makreel, maar is geen echte makreel. Het meest opvallende kenmerk is de rij gekielde schubben (scutes) langs de gehele zijlijn, die als een rij kleine schildjes aanvoelt. De ogen zijn opvallend groot, de bek wijst naar beneden, en het lichaam is meer zijdelings samengedrukt dan bij de makreel. De kleur is groengrijs op de rug met een zilverige buik. Wordt tot 70 cm, maar in de Noordzee meestal 25 tot 40 cm.

Gedrag & leefwijze

De horsmakreel is een pelagische schoolvis die in grote scholen door het open water trekt. Hij voedt zich met kleine vissen, plankton en garnalen en bijt gretig op kunstaas. Horsmakrelen zijn snelle zwemmers die vaak samen met makreelscholen worden aangetroffen. De soort leeft zowel dicht onder de kust als verder op zee, afhankelijk van watertemperatuur en voedselaanbod.

Vistechnieken

Horsmakreel wordt vooral als bijvangst gevangen bij het makreelvissen:

• Paternoster: Dezelfde veertjes en sabiki-rigs als voor makreel werken uitstekend.
• Pilkers en jigs: Kleine pilkers vanaf de pier of boot, vooral effectief bij getijstroming.
• Spinvissen: Kleine lepels of micro-jigs op licht materiaal.

In Nederland

De horsmakreel komt van juni tot oktober langs de Nederlandse kust voor, vaak samen met makreelscholen. Hij wordt regelmatig gevangen vanaf pieren in Zeeland, Scheveningen en IJmuiden. De horsmakreel is eetbaar maar culinair minder gewaardeerd dan de gewone makreel. Biologisch gezien is het een andere familie (Carangidae) dan de echte makrelen (Scombridae).