Tarbot

Herkenning

De tarbot is een grote platvis met een bijna ronde, ruitvormige lichaamsvorm. De bovenzijde (oogzijde) is bruin tot grijsbruin met donkere en lichte vlekken, uitstekend gecamoufleerd op de zeebodem. Kenmerkend zijn de benige knobbels (tubercles) verspreid over de bovenzijde — hiermee te onderscheiden van griet. De ogen zitten links. Tarbot kan tot 100 cm worden en meer dan 20 kg wegen.

Gedrag & leefwijze

De tarbot is een bodemroofvis die zich ingraaft in zand of grind en op prooi wacht. Hij schiet razendsnel omhoog om voorbijzwemmende vissen te grijpen — een actieve jager ondanks zijn platte vorm. Tarbot voedt zich met kleine platvis, zandspiering, sprot en garnalen. Volwassen tarbotten leven op zandige en grindbodems op 20 tot 80 meter diepte.

Vistechnieken

Tarbot vangen vereist gerichte technieken:

• Bootvissen met aasvis: Levende of dode kleine platvisjes of zandspiering op een doorlopend bodemtuig. Vis dicht op de bodem op zand- en grindbanken.
• Driften: Langzaam driften over geschikte gronden met aasvis net boven de bodem.
• Strandvissen: Soms worden jonge tarbotten gevangen bij het brandingvissen, maar gerichte vangst vanaf het strand is zeldzaam.

In Nederland

Tarbot is een van de meest gewaardeerde platvissen vanwege het stevige, witte vlees. In de Noordzee wordt tarbot zowel commercieel als recreatief bevist. Sportvissersvangsten komen vooral voor bij bootvissen op de Noordzee, met de beste kansen in de zomermaanden op zandige gronden voor de kust.