Herkenning
De stekelrog is de bekendste rog van de Nederlandse kust en wordt tot ongeveer 1,4 meter lang. De schijf is ruitvormig met een licht spitse snuit. De rug is gemarmerd in bruin, grijsbruin en oker met onregelmatige donkere en lichtere vlekken — camouflage, geen strak vlekkenpatroon. Kenmerkend zijn de doornen: stevige, gekromde stekels die elk op een brede, knopvormige voet staan, verspreid over de schijf en in een rij midden over de rug en de staart. Oudere vrouwtjes zijn duidelijk doorniger dan mannetjes.
Gedrag & leefwijze
Hij leeft op zand-, grind- en modderbodems, van ondiep kustwater tot een meter of zestig diep, en ligt vaak half ingegraven met alleen de ogen en de rugdoornen boven het sediment. Op het menu staan vooral krabben en garnalen, aangevuld met zandspiering en kleine platvis. De stekelrog legt eikapsels met stijve punten op de hoeken; die spoelen regelmatig aan en staan bekend als zeemeerminnentasjes. In het voorjaar en de zomer trekt de soort naar ondieper water, in de winter naar dieper.
In Nederland
Van alle roggen is dit degene die je langs de Nederlandse kust het meest tegenkomt, met de Oosterschelde en de Voordelta als belangrijke kraamkamers. Op de Rode Lijst van de IUCN staat hij als gevoelig. De soort deelt de kwetsbaarheid van alle roggen: traag groeiend, laat volwassen en weinig jongen per jaar, waardoor een populatie zich maar langzaam herstelt. VisScanner markeert de stekelrog daarom als terugzetsoort. Til een rog nooit aan de staart of aan de vleugelpunten op maar ondersteun de hele schijf, en zet hem plat en snel terug.
