Herkenning
De ruwe haai is een slanke, atletische haai die anderhalve meter en meer kan worden. De rug is grijs tot bronsgrijs, scherp afgescheiden van een witte buik. De snuit is lang, spits en licht afgeplat — een duidelijk verschil met de stompere gladde haaien. Twee kenmerken bevestigen de soort: de tweede rugvin is klein en staat recht boven de even kleine aarsvin, en de bovenste staartlob draagt aan de punt een grote, duidelijk ingesneden eindlob die bijna een tweede vinnetje vormt. Het oog is opvallend: een smalle witte buitenring, daarbinnen een olijfgroene iris en in het midden een kleine zwarte pupil.
Gedrag & leefwijze
Dit is een echte trekhaai die over grote afstanden rondzwerft; gemerkte dieren zijn over duizenden kilometers teruggevonden. Hij jaagt op scholen haring, sprot, makreel en zandspiering en neemt ook inktvis en bodemvissen. De soort wordt oud — de hoogste gemelde leeftijd is 55 jaar — en krijgt na een draagtijd van ongeveer een jaar zes tot ruim vijftig levendgeboren jongen.
In Nederland
Op de Rode Lijst van de IUCN staat de ruwe haai als ernstig bedreigd. In de Nederlandse Noordzee is hij sterk achteruitgegaan en is nu een schaarse verschijning, meestal in dieper water langs de randen van geulen en boven ruwe bodem. Hij staat op de lijst van verboden soorten voor de Uniewateren van ICES-gebieden 2a en 4 tot en met 8; de uitzondering voor hengel en lijn geldt alleen in Engelse, Schotse en Welshe wateren en dus niet bij ons. Gericht bevissen en aanlanden is hier niet toegestaan. Een onbedoelde vangst hoort onmiddellijk en zo ongedeerd mogelijk terug het water in.
